Gdy spóźniasz się ze spłatą, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, nawet jeśli nie poniósł żadnej szkody - tak stanowi art. 481 Kodeksu cywilnego. Stopę podaje umowa; jeśli nie została oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie: stopa referencyjna NBP + 5,5 punktu procentowego. Gdy sama pożyczka jest oprocentowana wyżej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Odsetki za opóźnienie nie mogą rocznie przekroczyć dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie, czyli 2 × (stopa referencyjna + 5,5 p.p.). Gdy umowa przewiduje więcej, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. Ustawa o kredycie konsumenckim idzie dalej: opłaty z tytułu zaległości i odsetki za opóźnienie liczone razem nie mogą przekroczyć odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty zaległości.
Stopę dla zadłużenia przeterminowanego i opłaty za zaległość umowa musi wymieniać, więc sprawdzisz je przed podpisaniem. Odsetki za opóźnienie mają własny pułap, inny niż odsetki maksymalne, które ograniczają oprocentowanie samej pożyczki.